Terapia

Cykl spotkań z psychologiem lub psychoterapeutą, które służą pomocy w konkretnej sytuacji lub też poznaniu siebie, swoich przeżyć i emocji oraz zmianie swojego sposobu funkcjonowania w życiu. Wstępem do terapii są 2-3 spotkania konsultacyjne, podczas których Klient i terapeuta podejmują decyzję dotyczącą dalszej wspólnej pracy.

 

Psychoterapia indywidualna osób dorosłych

Jako psychoterapeuta indywidualny pracuję w podejściu integratywnym, korzystając z dorobku różnorodnych szkół, a w szczególności - z podejścia systemowo-psychodynamicznego. Skuteczność pomocy terapeutycznej wiąże z dostosowaniem rodzaju terapii do osoby szukającej pomocy i jej potrzeb. Najprzyjemniejszy moment w terapii, to ten, kiedy człowiek odnajdując siebie, zaczyna odczuwać radość, pełnię życia i... już nie potrzebuje specjalisty.

 
Do kogo skierowana jest taka forma pomocy?
Psychoterapia indywidualna adresowana jest szczególnie do osób, które doświadczają różnego rodzaju objawów utrudniających codzienne funkcjonowanie lub przysparzających cierpienia. Jest to forma pomocy wskazana także w sytuacjach kryzysów. Coraz częściej na psychoterapię decydują się również osoby, które nie doświadczają określonych objawów, natomiast mają potrzebę pogłębienia wiedzy o sobie, by móc żyć w sposób bardziej pełny i świadomy.

 

Ramy czasowe
Ponieważ psychoterapia zakłada uzyskanie trwałych zmian, jest to długoterminowa forma pomocy. Częstotliwość spotkań to zazwyczaj 1 sesja w tygodniu.

Terapia dzieci i młodzieży

Jest to forma pomocy, która polega na indywidualnej pracy terapeuty z dzieckiem lub nastolatkiem. Pomocą obejmowane są dzieci i młodzież, przejawiające okresowo pewne trudności lub cierpiące na różnego rodzaju zaburzenia oraz zmagające się z niepełnosprawnością.

 
Jeśli martwisz się, czy rozwój emocjonalny i psychiczny Twojego dziecka przebiega prawidłowo albo niepokoją Cię pewne jego zachowania i tendencje - jak na przykład: agresja lub autoagresja, trudności w relacjach z rówieśnikami, wycofanie, przedłużające się przygnębienie, nadmierne skupienie na jedzeniu, zaniżona samoocena, lęk przed pójściem do szkoły - to może być znak, że warto zgłosić się na konsultację z psychologiem. Czasami podczas kilku spotkań udaje się znaleźć podłoże trudności, a w innym wypadku korzystne okazuje się podjęcie terapii indywidualnej przez Twoje dziecko i/lub Ciebie lub też terapii rodzinnej. Częstotliwość spotkań to zazwyczaj 1 sesja w tygodniu.

Terapia rodzinna

Jest to forma pomocy, z której korzysta rodzina, przeżywająca kryzys, borykająca się z trudnościami, z którymi sama nie może sobie poradzić. Trudności rodziny mogą być związane z chorobą, czy to psychiczną, czy somatyczną jednego z członków rodziny, ale także z kryzysem związanym ze zmianą etapu życia, jak na przykład „kryzys między rodzicami a nastolatkiem”, czy „syndrom opuszczanego gniazda”. Pomoc ma na celu rozwiązanie problemów dotyczących wzajemnego porozumiewania się, wyrażania emocji, określenia ról w rodzinie, ustalania czytelnych granic, radzenia sobie ze skutkami zmian w rodzinie. Terapia rodzinna jest dobrowolna i potrzebna jest współpraca wszystkich zainteresowanych. Nie wyklucza to osób, które nie są całkowicie przekonane i mają wątpliwości co do sensowności korzystania z terapii. Jednak pozytywne zmiany w rodzinie są możliwe wtedy, gdy istnieje zaangażowanie w pracę nad zmianą, bowiem psychoterapia nie może nikogo zmienić wbrew jego woli.

 

Metody i techniki pracy
Terapia rodzinna w novym Centrum Rozwoju jest w zasadniczym stopniu oparta na myśleniu systemowym. Oznacza to, że trudności, z jakimi zgłasza się rodzina będą rozpatrywane z perspektywy interakcyjnej, tzn. jak dany problem wpływa na relacje pomiędzy poszczególnymi osobami w rodzinie i co można zrobić, aby go rozwiązać lub zminimalizować. Jeśli w trakcie terapii pojawią się problemy, które wymagają jeszcze innego podejścia, wskazane zostaną ośrodki czy osoby, do których należy się zgłosić w tej sprawie po pomoc. W zależności od specyfiki tych konkretnych problemów terapia rodzinna będzie dalej prowadzona lub też nie. Podejście systemowe oznacza też różne sposoby i techniki pracy, np. takie jak analiza problemu w świetle tradycji rodzinnych, formułowanie zadań dla członków rodziny celem poprawy funkcjonowania, promowania nowych sposobów porozumiewania się w rodzinie. Wybór podejścia czy techniki terapii będzie zależał od konkretnych potrzeb danej rodziny.

 
Ramy czasowe
Czas trwania terapii i częstotliwość spotkań zależą od problemów zgłoszonych w terapii oraz od wynegocjowanych wspólnie z rodziną celów.

 
Na ogół spotkania odbywają się co 2-3 tygodnie i trwają ok 1,5 godziny, a w miarę postępu terapii ich częstotliwość może się zmniejszać. Zwykle terapia trwa około dziesięciu spotkań, lecz czas ten jest dopasowywany do potrzeb i negocjowany w trakcie trwania terapii. Decyzja o zakończeniu terapii podejmowana jest wspólnie przez rodzinę i terapeutę z nią pracującego.

Terapia par

Jest formą umożliwiającą partnerom konstruktywne rozwiązanie problemów, znalezienia porozumienia i wyjścia z kryzysu celem poprawy jakości życia. Przedmiotem analizy w terapii jest więc głównie kształt związku i emocjonalne relacje między partnerami czy małżonkami.

 
Kiedy warto skorzystać z konsultacji u terapeuty?
Częste konflikty, niezrozumienie, trudności w komunikacji, poczucie braku akceptacji i bezpieczeństwa, zdrada – to niektóre sytuacje będące powodem zgłaszania się par na terapię. Zdarza się, że kryzys jest spowodowany wydarzeniami wynikającymi z etapu rozwoju, na jakim znajduje się związek, np. podjęciem pracy przez któregoś z partnerów, narodzinami dziecka, opuszczeniem domu przez dorosłe już dzieci. Kryzys może też wywołać nagła choroba, śmierć czy nieszczęśliwy wypadek w rodzinie. Partnerzy mogą czuć, że oddalają się od siebie emocjonalnie. Coraz trudniej jest im realizować wspólne cele osiągać wspólną płaszczyznę porozumienia. Żyją coraz bardziej osobno, często się kłócą, zwiększają dystans emocjonalny do siebie nawzajem.

 
Ramy czasowe
Spotkania trwają 1,5 godziny i odbywają się najczęściej co 2 tygodnie, a w miarę postępu terapii ich częstotliwość może się zmniejszać.